میدونم احتملا خوندین ولی به احترام فرهادی معادی و وطن:

نوشته ای از پیمان معادی بازیگر نقش نادر در فیلم جدایی نادر از سیمین

چترت را ببند

بگذار باران ببارد

خواهی دید

خدا دستهایش را از سر ما بر می دارد.

براساس شعار دست خدا بر سر ماست خ ا م نه ا ی رهبر ماست.وگرنه مخلص اون یکی خدا که دستش جای خودشه هستم.

حجمی که عمرش یا به زن بودن میگذرد یا هراسِ زن شدن.

دختر_زنی که  انقدر مسخ رمان های 14 سالگی و داش اکل و قیصر بود که یادش رفت دختریت کند.یادش رفت که مردانه زیستن برایش ارزش نیست و میخواست یک تنه عاشقانه های معاصر را نجات دهد.دیر فهمید که نجات دهنده پایانش خفتن و گور است.

دختر- زنی که میخواهد مثل ایدین دنبال خودش بگردد اما سرنوشت احتمالیش محو شدن گوشه ی اشپزخانه مثل آیداست.ایدا که سوخت و ساخت و عاقبت هم سوخت.

دختر -زنی که به کتابخانه اش زنده است و شعر.به سینمایی که از اتفاق امسال وطنی اش خوب بود و از اتفاق امسال خانه اش منحل شد و از اتفاق اینجاست.وطنی که دروغهای وزیرِ ارشادش خواب را ازچشم جمعه اش گرفت و دروغهای رهبر و رئیسش خواب را از چشم اینهمه سالِ ما

دختر زنی که باید همه عمر پاک کن به دست خط قرمزها را پاکند و معصومانه و شاید کودکانه ذوق کند برای اثبات اینکه فوتبال و نود و سیاست و سیگار و درد پسرانه نیست فقط

دختر زنی که با همه اینها و همه انهایی که از حوصله ی این سطرها بیرون است باز به این زنیت می بالد.با همه این دردها و شادمانی های بی سببِ گمشده

این منم

حوایی که نمیخواهد آدم شود.  

پ ن:

عنوان که سال تولدمه.ایدا و ایدین هم که شخصیت های سمفونی مردگانند.از تولدم ناراضی نیستم.سرمو بالا میگیرم و میگم به خاطر همین سختیاس که ناراضی نیستم.البته خوشحال هم نیستم.این منم ها هم جسارتی نیست به صاحب اصلیش.تولد فروغ و بیضایی هم مبارک

نماز آیات میخوانم

ماه اندام در حریرت را

*اینو کوریون توی کالیف نوشته بود. . .

کاش

غصه ها

از پیک هایی که بالا می رویم

پایین می آمد

پ ن:

اسب حیوان نجیبی است رو حتما ببینید.اینجا و اینجا رو هم بخونید

همشهری داستان رو هم بخونید

کابوس عطر او

 روی تن تو

بکارت خوابهایم را

بر هم زده است

میدانست

جایی

 روی گلی

سر مادرش گرم معاشقه است

دیگر به دنبالش نرفت 

نگران این دانه های سپیدم

که زودتر از تقویم

ما را از پا می اندازند